Andrzej Golota Strona Oficjalna

Jak samopoczucie Panie Andrzeju?

Czuję się dobrze jak na swój wiek oczywiście. Sprawności 20 latka już raczej nie osiągnę (śmiech).

A co z kontuzjami?

Praktycznie większość została zaleczona ale potrzeba jeszcze troszkę czasu na rehabilitację.

Podobno ciągle Pan trenuje?

Tak, staram się utrzymywać w dobrej kondycji bo nigdy nie wiadomo czy nie pojawi się propozycja jakiejś walki. Poza tym nie chcę być grubasem (śmiech).

Czy mam przez to rozumieć, że nie zawiesił Pan jeszcze rękawic na kołku?

Jeszcze nie zakończyłem kariery. Czuję straszny niedosyt po ostatniej walce i nie chcę w ten sposób pożegnać kibiców.

Czy spodziewał się Pan, że Tomasz Adamek pośle Pana na deski już w pierwszej rundzie?

Bez przesady, to nie był knockdown. Owszem, otrzymałem cios ale na deski nie padłem. Dopiero po wyraźnym pchnięciu znalazłem się na macie ringu. Sędzia tego nie widział i odjął mi punkt. Kto nie wierzy niech obejrzy nagranie z walki.

Pomimo że walkę wygrał Adamek, kibice skandowali Pańskie imię i starali się pokazać, że ich Pan nie zawiódł. Żaden polski bokser nie ma tylu wspaniałych kibiców.

To było naprawdę miłe lecz niestety nie mogłem ich przeprosić za tą porażkę. Czułem, że zawiodłem nie tylko siebie. To jakiś fenomen, wielu z nich odeszło ale zostali Ci „prawdziwi”, których szanuje każdy sportowiec i ja dziękuje im za wspaniały doping.

Zawsze walczył Pan jako Polak choć mógł Pan wychodzić do ringu przy hymnie

amerykańskim.

Mogłem ale nigdy nie chciałem. Byłem, jestem i będę Polakiem aż do śmierci. Żadne pieniądze nie są w stanie tego zmienić. Jestem dumny ze swojej narodowości.

Dziękuję za rozmowę.

Dziękuję i pozdrawiam wszystkich kibiców. Mam nadzieję, że się spotkamy jeszcze na gali bokserskiej z moim udziałem.